Fietstocht door Nederland, België, Luxemburg en Frankrijk

front

‘Wie onderweg is, vernieuwt zich met elke stap’

‘Het onderweg zijn is belangrijker dan het halen van de eindbestemming’

Fietsreis 2008
Wijnand Bredewold

De reis
Door een baanwisseling heb ik in het voorjaar van 2008 gelegenheid een reis te maken. Een lang gekoesterde wens wordt vervuld: op eigen kracht per fiets een flinke tocht maken. Nu eens niet ’s middags weer huiswaarts, maar gewoon de volgende dag verder trekken, het avontuur tegemoet. Ik heb een volledige uitrusting bij me om een aantal dagen te ‘overleven,’ zoveel mogelijk kamperen, en als het niet anders kan, overnachten in pensions e.d. De winter van 2007/2008 heb ik gebruikt om me voor te bereiden en te trainen. Zorgvuldig heb ik de uitrusting samengesteld en de route uitgezocht. In gedachten begint de reis dan al. Vele avonden heb ik zitten wegdromen met verhalen uit boeken en op internet. Het forum van de vereniging van wereldfietsers is zeer nuttig voor het verkrijgen van allerlei info. Tijdens de wandel- en fietsvakantiebeurs heb ik nog de nodige inspiratie opgedaan door de lezingen die er werden gegeven. Ook heb ik langdurig naar kaarten zitten staren, ik zie mezelf dan al die routes fietsen. Maar welke moet je dan kiezen? Waar ga je beginnen? Ik had geen zin in de rompslomp van het reizen per vliegtuig of per trein. Nee, ik wilde het simpel houden, ik wil gewoon vertrekken vanaf mijn woonplaats Zwolle. De route: via de IJssel en de Maas naar Maastricht (LF3), dan verder via ‘de groene route naar het zuiden’ tot ongeveer de Vogezen en terug via ‘onbegrensd fietsen naar Rome.’ De route zou garant staan voor mooie landschappen, van rivierdelta’s tot middengebergten zoals de Ardennen en de Eifel. Het schijnt dat het fietsen in de Ardennen niet meevalt. Ik zal wel zien, als het zwaar wordt pas ik mijn dagafstand gewoon aan. Ik heb de reis een geweldige ervaring gevonden, ik kan iedereen dit aanraden. Na een dag of wat kom je helemaal los van alle beslom-meringen, van je werk en allerlei andere verplichtingen. Je bent vrij, je bent op jezelf aangewezen. Hopelijk kan ik de lezers van dit verhaal iets mee laten ervaren van mijn reis.

De route

route
Globale route: Zwolle – Chateau Salins (F) – Zwolle, afstand 1466 km

Het vertrek
Ik sta te schuilen in het wachthokje van de pont Brummen – Bronckhorst, waarmee ik met enkele wandelaars de IJssel ben over-gestoken. De lucht is pikzwart en het regent te hard om door te fietsen. We delen wat fiets- en wandelervaringen uit, de 2 mannen zijn een dagje aan het wandelen, dat doen ze wel vaker, ze hebben o.a. het Pieterpad gelopen. ‘Waar ga jij heen,’ zegt één van hen. ‘Ik ben onderweg naar het zuiden tot ongeveer de Vogezen en dan weer terug,’ zeg ik een beetje trots en onzeker. ‘Je hebt nogal wat meegenomen,’ roept de andere nu. Ik kijk naar mijn redelijk zwaar bepakte fiets en zeg: ‘Valt wel mee, maar ik heb dan ook alles bij me, zoals een volledige kampeeruitrusting.’ Ze vinden het een fantastische onderneming en zeggen jaloers te zijn op mij. Het is intussen bijna droog, we wensen elkaar een goede reis en gaan verder. Vanmorgen ben ik vroeg vertrokken. Het bevalt me nu al zeer goed. Het zonnetje laat zich intussen weer zien, het is lekker fietsen over overwegend mooie fietspaden langs de rivier.

pont bij Bronkhorst
pont bij Bronckhorst

De route steekt regelmatig via pontjes de IJssel over, het volgt steeds de mooiste gedeelten. Ik passeer o.a. Wijhe, Zutphen, Dieren en Millingen aan de Rijn. Hier moet ik 45 minuten wachten tot de eerst volgende pont. In Beek/Ubbergen bij Nijmegen moet ik een paar pittige hellingen overwinnen. Dit gedeelte is erg mooi, ik fiets door oude beukenbossen over mooie rustige fietspaden. Ik kom langs de Heilige land stichting en het Afrika museum.

oude beukenbossen bij Nijmegen - Groesbeek
oude beukenbossen bij Nijmegen – Groesbeek

met de hele familie een weekend geweest, het ziet er nu een beetje troosteloos uit met al die kale bomen en heesters. Bij de Maas aangekomen krijg ik meer het gevoel naar het zuiden te reizen. Onderweg scoor ik nog even een lekker bakkie koffie met een stuk appeltaart. Het is een uur of 11 en de eerste biertjes worden al getapt, voor mij nog maar even niet! De route is erg mooi en via stille weggetjes en dijken zak ik verder de Maas af. Ik passeer grote stedelijke gebieden zoals Venlo en Roermond. Ook gaat de route langs de Maasplassen. Dit gedeelte is stiller en biedt meer natuurschoon. Ik steek de nieuwe A73 over, auto’s staan in de file voor de nieuwe tunnels. Het is duidelijk nog niet af. Laat in de middag kom ik in Swalmen aan, daar ga ik overnachten op ‘Camping aan de Grens’, welke ook letterlijk aan de Duitse grens ligt. Na 117 km is het genoeg voor vandaag. Ik word hartelijk ontvangen door de boerin van de camping. ‘Hoe bent u hier,’ zegt ze, ‘op de fiets en ik slaap in een tentje,’ zeg ik terug. ‘Wel een beetje koud hé,’ (het zou die nacht gaan vriezen) ‘Ja, maar ik heb goede spullen en ik zal het wel overleven.’ Ik mag zelf een plekje uitzoeken op het terrein waar alleen caravans staan. Ik heb honger en zin in iets lekkers, een pizza of zo. Ondanks dat je probeert de hele dag regelmatig wat te eten, krijg je door het fietsen een enorme trek. In het dorp is een pizzeria, ik bestel mijn favoriet, een pizza al Tonno. Een enorme pizza wordt vervolgens geserveerd, ik kan hem niet eens op. Terug op de camping ga ik vast in mijn slaapzak liggen en nog even wat lezen. Ik val snel in een diepe droomloze slaapNa een lange fietsdag kom ik redelijk laat, om 19.30 uur, aan op het natuurkampeerterrein in Groesbeek. De teller staat op 155 km. Eigenlijk iets te veel voor zo’n eerste dag. Ik heb een hoge verwachting van deze camping, maar het is een beetje onrustig door mensen die hun hond uitlaten en er zijn veel joggers. Ook vinden enkele gasten het nodig om hun hond midden op de camping uit te laten en z’n behoefte daar te laten doen. Ik zet snel mijn tentje op en maak daarna iets te eten. Het wordt een culinaire maaltijd: pasta met kaas en spinazie uit een zakje (Lidl), samen met een blik tonijnsalade wordt het zowaar een heus feestmaal.Later nadat ik mezelf een beetje heb geïnstalleerd, word het stiller. De mensen zitten nu waarschijnlijk lekker binnen met de verwarming aan. Het is redelijk fris, een graad of 8. Ik ben ziels alleen met de vogels en de natuur, dat heeft wel iets mysterieus. Een specht boven mijn kampeerplek is z’n nest aan het bouwen, zeg maar timmeren. Het fantastische concert van de specht en de andere vogels houdt plotsklaps op. Ik moet ook maar eens gaan slapen. Het wordt een koude nacht, ik kan de slaap niet goed vatten. De bodem van de kamperplek is keihard waardoor het dunne slaapmatje niet voor veel comfort zorgt. Gebroken word ik wakker om 06.00 uur, het regent! Ik ben van plan om lange dagen te maken waardoor ik met een redelijk tempo zo’n 100 -125 km per dag kan fietsen. Maar nu ben ik nog moe en de regen houdt mij tegen, ik draai me nog maar eens om. Om 08.00 uur word ik weer wakker, het is bijna opgehouden met regenen en ik heb toch nog even geslapen. Nadat ik alles heb ingepakt en mijn spullen naar het toiletgebouw heb gesleept kan ik mij opmaken voor een nieuwe dag. Eerst even een ontbijt maken en een bakkie koffie zetten. Er verschijnt een auto, het is de boswachter. Het is een correcte jonge geüniformeerde vent, zo’n ‘ideale schoonzoon’ type. Ik vertel hem van de mensen met de hond. Hij vraagt mij naar het signalement en zal het in de gaten houden. Hij vraagt aan mij ook nog even hoe lang de schoonmaakster bezig is geweest die morgen. Ik zeg: ’Hoezo?’ ‘Nou,’ zegt hij, ‘ze maken zich er nog wel eens vanaf.’ Ik stel hem gerust door te vertellen dat ze ‘flink aan het poetsen’ is geweest. Via de prachtige omgeving van Groesbeek fiets ik verder, Limburg in. In Gennep kom ik langs Centerparcs, hier ben ik ooit.

Het zuidelijkste puntje van Nederland
Na een koude nacht sta ik om ca. 08.00 uur op, het is vandaag de bedoeling om in België te geraken. Nu wat verder van huis en buiten het gebied wat je normaal vanuit Zwolle per fiets kan bereiken voor een dagtochtje, krijg ik een soort ‘reisgevoel’ over me. Voor het eerst losgekoppeld van je werk, je dagelijkse dingen, het avontuur kan beginnen. Mijn stalen (aluminium) ros[1] staat geduldig te wachten om opgepakt te worden en te vertrekken. Ik vertrek om half 10. Het weer is afwisselend: het ene moment zijn er dreigende luchten met flinke hagelbuien en het andere moment schijnt de zon, dan is het wat warmer en moet ik soms wat kleren uittrekken. Onderweg kom ik door Roosteren, waar ik wat boodschappen bij een lokale supermarkt insla voor de komende dagen. Het personeel praat onderling met een zwaar Limburgs accent en ze moeten even omschakelen als ik naar wat broodjes vraag. Een half uur later vind ik een mooi bankje langs de Maas, hier ga ik eens even flink lunchen. Ik kook een eitje, maak een mok soep, dit smaakt heerlijk met verse broodjes en gekoeld sinaasappelsap. Hier begint, net zoals bij Nijmegen, het landschap weer te glooien. Als ik naar het zuiden tuur zie ik nog meer hoogte verschillen. Daar in het zuiden van Limburg beginnen de Ardennen. Voor Maastricht volg ik een tijdje het Julianakanaal. Het is een beetje saai maar er ligt wel een mooi smal fietspad. Om 16.00 uur rijd ik in de stromende regen Maastricht in, via lelijke, zwaar uitziende industrie, nader ik het centrum. Ik sta even stil bij de St Servatiusbrug en krijg een euforisch gevoel over het feit dat ik helemaal op de fiets hier naar toe ben gereden. Ik ben het fietsen voor vandaag eigenlijk wel een beetje zat en besluit niet meer erg lang door te fietsen. Ik passeer nog de St. Pietersberg. Op dit punt verklaar ik gemakshalve dat ik nu het Pieterpad volbracht heb. Het gedeelte Pieterburen-Gennep heb ik al eens gelopen. De rest heb ik nu gefietst. Ik bel hier even met de enige camping in de omgeving, ze zijn nog niet open. Ik bel nog wat adresjes uit het routeboekje, geen gehoor. Dan maar even verder kijken. In Withuis, het meest zuidelijk gelegen plaatsje van Nederland, vind ik een gastvrij bed and breakfast. Het blijkt een galerie te zijn. De gastvrouw is erg aardig en wijst mij de weg. Ik krijg een mooie kamer. De kamer ernaast beschikt over een klein keukentje. Hier kan ik mooi even wat eten bereiden. Na het eten ga ik lekker even op mijn bed liggen en nog even TV kijken. (wat zal ik heerlijk slapen in een echt bed). Ik werk mijn dagboek bij en bel even met het thuisfront. Morgen echt België in, ik verheug me er op.

bankje langs de Maas bij Roosteren
bankje langs de Maas bij Roosteren

brug over het Julianakanaal bij Obbicht
brug over het Julianakanaal bij Obbich

St. Pietersberg
St. Pietersberg

België, de zoektocht naar een overnachting
Na een heerlijk ontbijt vertrek ik richting de Belgische grens. Het is nog erg stil en mistig. Ik rijd in een spookachtige sfeer de grens over. Wat later begint de zon te schijnen en kom ik in de Voerstreek. Het is hier erg mooi, ik geniet enorm van het mooie landschap met prachtige dorpen, boerenhoeves en burchten/kastelen. De Ardennen laten zich vanaf hier zien en voelen. De eerste echte col, Le col du Rosier, 556 meter bij Spa, biedt serieus klimwerk. Het fietsen op deze steile hellingen valt zwaar, af en toe loop ik dan een stuk, wat op zich zelf went en een aangename afwisseling is voor de vermoeide spieren. Via de vallei van de Amblève kom ik bij de rivier de Lienne aan. Ik ben op zoek naar een slaapplaats. Het zal vannacht koud worden, dus mijn voorkeur gaat uit naar een B&B of Chambres d’Hotes. Ik kom eerst bij een aftandse camping waar de receptie gesloten is, er hangt alleen een briefje met de tekst: ‘Ik ben er niet’ en een 06 nummer.

in een spookachtige sfeer rijd ik de Belgische grens over
in een spookachtige sfeer rijd ik de Belgische grens over

Een oud Belgisch mannetje komt naar mij toegelopen, ik vraag hem of de eigenaar nog komt, hij schudt van nee en klaagt steen en been dat alle voorzieningen, behalve de toiletgebouwen, gesloten zijn. ‘We kunnen geen eens TV kijken’ klaagt de man vervolgens. De man verteld mij dat ik mijn tentje gewoon maar ergens op moet zetten. Ik  heb er geen trek in, het is aftands en verlaten. Ik besluit nog maar

Le col du Rosier bij Spa
Le col du Rosier bij Spa

mijn hoogtemeter klopt redelijk
mijn hoogtemeter klopt redelijk

even verder te kijken en bedank de man voor zijn aanbod. In een dorp verderop is een Chambres d’Hotes, maar deze is gesloten en het ziet er niet uit. Er staan wat mensen te praten aan de overkant, ik vraag hun naar een overnachtingsadres of camping. Zij geven aan dat er verderop een manege met overnachtingsmogelijkheden is. Bij de manege aangekomen zie ik geen enkel teken van leven. Ik loop er paar keer om heen, niets te zien. Ik kan natuurlijk stiekem in een paardenbox gaan slapen, want het is intussen al 19.30 uur en het begint te schemeren. Verderop in het plaatsje zie ik een bordje met 2 bedden erop, dit moet duiden op een pension. De weg er naar toe gaat steil omhoog de Ardenner heuvels in. Na een half uur loopt de weg het bos in, bij een boerderij vraag ik naar het pension/gite wat hier zou moeten zijn. De man spreekt alleen Frans, ik niet of nauwelijks. ‘Gute Abend’ probeer ik in het Duits, in het engels lukt het ook niet. Na een Babylonisch gesprek begrijp ik dat een stukje terug een gite moet zijn. De gite is nergens te bekennen, in ieder geval niet aangegeven. Ik trek de stoute schoenen aan en bel aan bij een willekeurig huis. Een echtpaar doet de deur open, ik vraag naar de gite, zij wijzen mij een huis aan, waar de eigenaren van een gite moeten wonen. Het is intussen 21.00 uur en donker, ik heb honger en krijg het koud. Zou het nog lukken om vannacht een adres te vinden? Tot nu toe is het hopeloos. Ik bel bij de eigenaren van de gite aan. ‘Goedenavond’ probeer ik vol goede moet, ‘U schijnt een gite te hebben!’ In gebrekkig Nederlands antwoord de vrouw: ‘Dat klopt’, ‘mooi’ zeg ik, ‘kan ik het huren voor één nacht.’ Ze kijkt een beetje verbaasd en roept haar man erbij. Nadat de vrouw hem het hele verhaal in het Frans heeft verteld, begint de man nu te raaskallen. ‘Impossible!, impossible!,’ Ik begrijp uiteindelijk dat gites per week worden verhuurd, en dat dit niet mag voor één nacht. Ik zeg nog, dat ik wel op de grond slaap en niets vuil zal maken. Het haalt niets uit, ze gebaren mij mee te lopen naar binnen. In hun knusse woning zit een jongen TV te kijken. ‘Bonne Nuit’ probeer ik, de jongen knikt. Nu volgt er een tafereel waarbij alle mogelijke telefoonboeken op tafel komen. De man en de vrouw beginnen voor mij een lang en moeilijk gesprek, uiteraard in het Frans. Ik zeg tegen de vrouw dat ze niet zoveel moeite hoeft te doen voor mij, ‘ik ga desnoods verder zoeken,’ zeg ik. ‘Nee,’ zegt ze, ‘Ik bel gewoon wat adresjes.’ Ik maak uit de telefoongesprekken op dat het weinig succesvol is. Dan volgt er een telefoongesprek wat opgewekter klinkt. Ze hangt op en zegt: ‘Ik heb een chambres de hotes’ voor je gevonden. ‘Geweldig’ zeg ik, ‘waar is het?’ ‘In Bierleux’ zegt ze. Ze kunnen het niet goed uitleggen hoe ik er moet komen en op de kaarten die ik bij me heb is het gehucht niet te vinden. Uiteindelijk biedt de vrouw mij aan om voor mij uit te rijden, ‘Het is maar een kilometer of 6,’ zegt ze. Ik ben bekaf en heb geloof ik al 90 km gefietst, het is donker, ik heb honger en ik moet wéér fietsen. Maar ik kan waarschijnlijk wel ergens overnachten, ‘volhouden nu even, Wijnand.’ Vervolgens rijdt de vrouw met haar auto voor mij uit met een snelheid van tegen de 50km/uur, kilometers lang in het donker. De weg gaat, zo lijkt het, helemaal terug over een weg langs de Lienne, die ik die dag i.v.m. het zoeken naar een slaapplaats, al 2 keer heen en weer gefietst heb. De weg zit vol kuilen die ik niet goed kan zien in het donker (er is geen straatverlichting). Net op het moment dat ik denk: ‘waar leidt dit naar toe!’ stopt de auto. De vrouw stapt uit en zegt hoe ik verder moet lopen.’ Ik bedank de vrouw erg hartelijk voor alle moeite en zeg haar gedag. De weg naar boven is extreem steil, zeker 20%. Na ca. 10 min. zwoegen kom ik hijgend aan op een vlakker gedeelte. De eigenaresse van ‘Guesthouse Shamrock’ staat mij buiten al op te wachten met haar hondje, het is nu 10.15 uur. Ik ben kapot! Gelukkig is er een lekkere kamer en een goed bed. Het zijn heel aardige mensen, zij, mevrouw Koevoet is een Ierse, haar man is een Nederlander, samen zijn ze in België beland omdat ze het hier zo mooi vinden. Na 97 km vandaag vind ik het wel even welletjes, ik eet nog wat brood en ga direct slapen.

Luxemburg
‘s Morgens kijk ik uit het raam het heeft gevroren, ik zie rijp op het dak liggen. Ben ik even blij dat ik niet in de tent hoefde te slapen. Het is hier trouwens heerlijk stil! Als ik me wil douchen kom ik er achter dat ik gisteren in Withuis mijn ‘travel towel’ ben vergeten. Dit is een handdoek van microvezel wat veel vocht opneemt en snel droogt. Ik gebruik het voor douchen, afwassen enz.

rijp op het dak
rijp op het dak

nachtvorst -5 °C
nachtvorst -5 °C

Je kunt het makkelijk uitspoelen en wassen met wat zeep. Gelukkig zijn hier handdoeken. Ik heb nog een vaatdoekje[2], daar moet ik het de rest van de tocht maar mee doen. Ik krijg van mevrouw Koevoet een heerlijk ontbijt met: broodjes, eitjes, lekker beleg en jus d’orange en koffie, heerlijk! Ik praat nog even na met meneer Koevoet, over de omgeving. Ze hebben een gezellig huis (oude boerderij uit de 18e eeuw) met veel boeken en 3 poezen, doet me aan thuis denken. Een beetje laat vertrek ik om ongeveer 10.00 uur. Het is prachtig weer maar er staat een harde oostenwind. Er hangen ijspegels aan de struiken. Even fiets ik verkeerd, ik kan de juiste grensovergang niet vinden. Ik vraag de weg aan een paar jongens, ze spreken echter alleen Frans. Ik zoek verder en na een tijdje vind ik toch de juiste weg.

grens bij Luxemburg met sticker de groene weg
grens bij Luxemburg met sticker: de groene weg

Luxemburgs landschap vlak bij de grens
Luxemburgs landschap vlak bij de grens

Bij de grensovergang zie ik een sticker van ‘de groene weg naar het zuiden’ die ik al vanaf Maastricht volg, nu weet ik zeker dat ik goed zit. Ik vind het erg leuk om de Luxemburgse grens over te gaan. Weer op de fiets gaat het richting Schleif, hier vind ik een camping bij een voormalig stationsgebouw (is nu toiletgebouw). Tent opgezet, daarna even een lekker biertje drinken in het café-restaurant van de camping. De mensen spreken hier veel verschillende talen. Ik hoor de camping-baas naast Letzelburgers ook Frans, Duits en Nederlands praten, lekker handig. Wat later weer een snelle maaltijd gekookt (pasta van de Lidl) en na nog een paar biertjes in café genuttigd te hebben ga ik weer vroeg slapen.

grenspaal bij de Luxemburgse grens
grenspaal bij de Luxemburgse grens

Na een redelijke nachtrust sta ik op. Ik doe een paar rekoefeningen en snuif de frisse ‘berglucht’ op. Vandaag zou ik eigenlijk een rustdag houden, maar ja wat moet je alleen op zo’n camping. Het is aan de frisse kant en door het fietsen blijf je vanzelf een beetje warm. Ik heb wel lichte last van mijn linker knie, dat betekent rustig fietsen in een klein verzet. Dus toch maar weer lekker vroeg op de fiets rij ik over de voormalige spoorlijn richting Wiltz. Ik passeer een heel oud spoortunneltje. Deze route is geweldig, het is perfect aangelegd. Hier zie je net zoals in Nederland bankjes en picknicktafels langs de fietspaden. In Wiltz

Fietspad over voomalige spoorlijn Schleif – Wiltz
Fietspad over voomalige spoorlijn Schleif – Wiltz

aangekomen, zie ik voor het eerst een internetcafé, hier werk ik mijn dagboek op wijnand.reismee.nl bij. Omdat je de hele dag fietst ga je natuurlijk wel een beetje stinken naar zweet, ik heb het idee dat er in het internetcafé een behoorlijke penetrante damp opstijgt rondom de plek waar ik zit. Het lukt mij om het dagboek bij te werken en enkele foto’s te uploaden. Het is hartverwarmend om alle reacties op het reisweblog te lezen. Gek genoeg kan ik niet bellen in het café, ze hebben geen telefoon. Het opwaarderen van mijn mobieltje gaat automatisch maar tussen het opwaarderen en weer kunnen bellen zit op de één of andere manier 12 uur verschil. Later koop ik een telefoonkaart, is trouwens ook veel goedkoper. Het mobieltje is dan meer voor noodgevallen. Vanaf Wiltz gaat het zo steil omhoog dat ik een stuk moet lopen. Eenmaal op hoogte kan ik weer fietsen en kom ik weer bij de Sûre uit. ’s Middags zie ik een camping in Bourscheid aan de Sûre. De camping is eigenlijk nog niet open, maar de eigenaresse vindt het prima dat ik m’n tentje opzet en mag er zelfs gratis staan. Ik heb een mooi plekje aan de Sûre tussen enkele caravans. Een ouder echtpaar is bezig hun optrekje gereed te maken voor het komende seizoen. Op korte loopafstand van de camping eet ik een heerlijke maaltijd in Brasserie du Moulin, het is een voormalige watermolen. Als je naar de wc gaat loopt het water onder glazen ruiten onder je door…

camping in Bourscheid aan de Sûre
camping in Bourscheid aan de Sûre

Morgen op naar Luxemburg stad! Deze dag heeft me wel goed gedaan, heb geen last meer van mijn knie.

de Sûre
de Sûre

Luxemburg-Stad
Ik ben vandaag onderweg naar het zuiden van Luxemburg via de hoofdstad. Luxemburg leer ik nu pas echt kennen, het is een fantastisch fietsland. Het eerste deel van de route slingert mooi over fietspaden langs de Sûre, meer in de buurt van de hoofdstad wordt het wat saai. Als ik in de hoofdstad aan kom, bevalt me de drukte totaal niet. Daaraan kun je zien dat ik niet veel meer gewend ben. Wel is er weer die euforie van: Dat heb ik toch maar weer even mooi geflikt tot hier! Hoe vaak zijn we er niet langs gesjeesd, met de auto onderweg naar het zuiden. In de stad maak ik wat foto’s van de oude burcht en ik geniet even van het mooie van deze stad. Intussen valt de regen met bakken uit de lucht (van Ellen hoorde ik dat het in Zwolle een prachtige dag was) en besluit op tijd te stoppen. Gedurende een ½ uur sta ik te schuilen bij een flatgebouw. Als het wat minder erg regent besluit ik weer verder te gaan. In Alzingen vind ik een camping waar de eigenaren het heel vreemd vinden dat ik in een tentje wil overnachten (vanwege de regen van de afgelopen dagen). Ze reageren met: ‘Aber das gibt doch nicht!.’ Ze wijzen mij het dagverblijf waar ik ook gerust mag slapen, dat laat ik mij natuurlijk geen tweede keer zeggen. Het is verwarmd en voorzien van een tafel, stoelen en een koelkast. Ik krijg een sleutel om het veilig te kunnen afsluiten. Aan de overkant van de straat is een Chinees restaurant, wat wil je nog meer! Het is een mooi modern ingericht restaurant, een keer wat anders dan die traditionele Chinese restaurants. Morgen ga ik Frankrijk in, ik ben nu ongeveer 20 km van de grens. In Frankrijk ga ik mijn reisplan eens goed bekijken, omdat het wellicht verstandig is om niet al te ver Frankrijk in te gaan. De afstanden zijn niet gemakkelijk te nemen, de heuvels en bergen vallen niet mee! Ik moet ook nog een keer terug ….

het dagverblijf wat ik mag gebruiken
het dagverblijf wat ik mag gebruiken

Frankrijk
Om 09.00 uur vertrek ik uit een bewolkt Alzingen, om 10.00 uur kom ik bij de Franse grens aan.  Weer dat gevoel van: ‘Shit héé, helemaal op de fiets naar Frankrijk gereden!’ Het landschap ziet er de eerste kilometers over de grens industrieel uit, niet geweldig dus, maar daarna wordt het mooier en lijkt het meer op de lage Belgische

Shit héé, helemaal op de fiets naar Frankrijk gereden!
Shit héé, helemaal op de fiets naar Frankrijk gereden!

Ardennen. Ik steek via een brug de E25 over. Hier zie ik al Nederlanders met hun caravans naar het zuiden trekken. Gedurende de hele dag is de kerncentrale van Cattenom zichtbaar. De dorpjes die ik doorkruis – het zijn er misschien in totaal wel 25 geweest – zien er allemaal bijna hetzelfde uit, sober en schraal, met een kerk in het midden en net buiten het dorp een kerkhof.  Opvallend zijn de vele nieuwbouwwijkjes die buiten de dorpen gebouwd worden, met prachtige grote huizen. Na een verder heerlijke en zonnige dag kom ik met 125 km op de dagteller om 21.00 uur aan in Chateau Salins. Hier moet een camping zijn, ik zie ook een Lidl, daar kan ik morgen mooi even wat inslaan. In het centrum wordt de camping niet aangegeven. Bij een soort Pizzeria vraag ik ernaar, er ontstaat weer een soort Babylonische spraakverwarring. Een jonge Française vertelt mij dat er geen camping in de buurt is. Ik zeg in het engels: ‘Er moet hier een camping zijn!’ Ze gaat het vragen aan de kok. In gedachten zie ik mezelf al weer eindeloos zoeken naar een

kerncentrale bij Cattenom
kerncentrale bij Cattenom

camping.’ Maar de kok gebaart dat ik rechtdoor, rechtsaf, linksaf en weer rechtdoor moet fietsen, en dat daar een camping is. Gelukkig, dus toch! Na enig speurwerk kom ik bij de camping aan, er is geen hond en het sanitair is afgesloten. Bij de ingang staat wel een bordje Ouvert. Het is een beetje aftands, ik heb geen zin om hier mijn tentje op te zetten. (Het enige waar ik tijdens deze trip bang voor ben is bijv. een groep jongeren wat ’s avonds half dronken mij gaat lastig vallen. Op dit soort campings tegen de rand van de stad aan zou je dat kunnen verwachten). Wat nu! Toch een hotel zoeken of toch maar m’n tentje opzetten. Er staat bij de camping ook een gebouw, een soort jeugdherberg lijkt het wel. Er hangt een briefje met een naam en een 06 nummer, laat ik dat nummer maar eens bellen. Er neemt iemand op, nu volgt een gesprek wat ongeveer zo ging: De man aan de lijn zegt: ‘Bonsoir, si je peux faire quelque chose pour vous, Frans geriedel,’ ik zeg: ‘Hello do you speak englisch.’ ‘a little bit,’ zegt de man. ‘Are you from de camping?’ ‘Yes, I come to you, and then we’ll see.’ ‘Ok,’ zeg ik. De man arriveert 5 min. later en biedt aan het sanitair te openen. Ik vraag hem of ik ook iets kan huren voor 1 nacht en wijs naar het gebouw. Het blijkt inderdaad een Gites d’etappe te zijn, dus een soort jeugdherberg. Ik blijk de enige gast te zijn en voor 10 € kan ik hier overnachten. De man laat mij binnen en vertelt mij dat ik morgen gewoon de deur kan dichttrekken. Mooi, ik zit lekker binnen met een lekker bed en een douche, wel even zelf mijn potje koken. Dit is wel een gebouw waarbij je zo vroeg in het seizoen, uit voorzorg, de

Onderweg naar Chateau Salins
Onderweg naar Chateau Salins

Gites d'etappe
Gites d’etappe

heetwaterkraan 10 min. moet laten lopen i.v.m. mogelijke legionella bacteriën. Inmiddels heb ik besloten om niet verder af te zakken naar de Vogezen, wel heb ik de bergen in de verte zien liggen, maar het lijkt me te zwaar en te veel tijd kosten om deze streek verder in te trekken. Ik kom hier ooit nog wel eens terug. Daarom is het plan om morgen weer terug, naar het noorden te fietsen, zoals gezegd via  het oostelijke deel van Luxemburg. Ik gebruik de route onbeperkt fietsen van Maastricht naar Rome om terug te fietsen.

Luxe overnachting
Vandaag is het: pointe de retourné, route du sud: non, route du nord: oui á Pays-bas. Het weer is zacht, bewolkt en geen wind. Opnieuw fiets ik langs en door Noord-Franse dorpjes, er is veel landbouw, maar het is hier bergachtig en de natuur is prachtig en leeuweriken zorgen voor muziek. Wel blijft het redelijk zwaar fietsen hier in het oosten van Frankrijk. Bij een T-splitsing weet ik niet welke kant ik op moet, de kaart geeft het niet aan en het routeboekje rept er niet over. Rechts aanhouden lijkt de meest logische keuze. Het is een klein weggetje en stijgt licht de bergen in. Na een ½ uur begin ik te twijfelen. Ik vraag de weg aan een aannemer, de dorpjes die ik noem zeggen hem niets. Na nog een ½ uur sla ik een weg in die meer noordelijk loopt i.p.v. te veel naar het oosten af te wijken zoals de weg het laatste ½ uur deed. Bij een huis staat een man en ik vraag naar St. Hubert waar ik naar toe wil. Hij brabbelt half Frans, Duits en zelfs een beetje Nederlands. Hij wijst mij de route op de kaart aan. Opgelucht fiets ik verder, qua kompasrichting klopt het aardig, dus het zal wel snor zitten. Met 80 km op de teller arriveer ik in St. Hubert. Er zijn hier geen campings en de eerst volgende camping is nog een heel eind verder fietsen. Dan zie ik een mooi huis met weer zo’n bordje

Chambre D’Hôtes in St. Hubert
Chambre D’Hôtes in St. Hubert

Chambres d’Hotes, maar deze is vol geboekt. Ik fiets nog een eindje verder en kom weer een Chambres d’Hotes tegen, ditmaal gevestigd in een originele Franse boerenhoeve met een poort en een binnenplaats. Ik druk op de bel, er gebeurt niets. Na een tijdje druk ik nog eens, weer gebeurt er niets. Ik sta even te mijmeren, zal ik verder fietsen of nog even wachten, het lijkt een fantastisch adresje. Dan verschijnt er een auto, een man stapt uit. Ik probeer eerst maar even met: ‘Do you speak Englisch?’ ‘Of course I speak Englisch!’ zegt de man in perfect Engels. Ik vraag hem naar het pension. Dan vertelt hij mij dat de eigenaresse tevens natuurarts is en dat zij zijn vrouw binnen aan het behandelen is. Na ca. 15 min kan ik naar binnen, het is wel duur, 70 €! Morgen dan maar weer low-budget overnachten. Ik heb een mooie kamer met badkamer en tv!  Mijn fiets kan ik stallen in de boerenschuur. Op de kamer kan ik naar RTL8 kijken, naar Dr. Phil, ja hoor even lekker ‘no brains’ televisie!  Ik eet wat brood met een blikje tonijn en heb ook nog wat fruit. Morgenvroeg kan ik me verheugen op een lekker Frans ontbijt. Nu een nachtje tukken en dan morgen Luxemburg weer in.

Lekker vlak langs de Moezel
Ik had me er al op verheugd: een uitgebreid Frans ontbijt. De kamer is duur maar dit maakt veel goed. Er is: koffie, thee, verse jus d’orange, pannenkoeken, eitjes, verschillende soorten brood, beleg en een kaasplank. Jammie! Na me redelijk vol gegeten te hebben (brandstof) vertrek ik. Een enorme escargot zit midden op de weg. Ik maak een foto van het mooie dier en zet hem daarna in de berm. Hopelijk wordt hij niet overreden. De bergen/heuvels zijn nog steeds pittig maar ik geniet met volle teugen van de rust, het onderweg zijn, misschien wel van het pelgrimeren. Na een tijdje gaat het flink omlaag, ik fiets de bergen uit richting de Moezel. Ik kan me verheugen op een aantal vlakke etappes langs de Moezel en o.a. de Sûre. Bij de Moezel aangekomen fiets ik inderdaad lekker vlak over fietspaden langs het water. Een hele tijd fiets ik gelijk op met een groot vrachtschip uit Werkendam. Hier zie ik voor het eerst druivenplantages. Zo fiets ik ongeveer 60 km door een romantisch beetje Duits gebied. Dat is niet verwonderlijk want links ligt Frankrijk en rechts Duitsland.

escargot
escargot

De route steekt ook regelmatig de rivier over. Het is maar goed dat er geen grenscontrole meer is. Ik heb de keuze om vandaag de Moezel te blijven volgen tot Wasserbillig waar de Sûre in de Moezel stroomt of via een zware route via het Müllerthal Luxemburg in te fietsen. Ik zie regelmatig bordjes met stijgingspercentages van rond de 15%, daar heb ik nu even geen trek in. Ik fiets vlak en dat wil ik graag even zo houden. Na een werkelijk heerlijke fietsmiddag kom ik aan bij Oberbillig (D) waar ik de pont neem naar Wasserbillig. Hier ben ik weer in Luxemburg. Op de kade bij de pont is een restaurant, er staat een bord met de tekst: Plate du Jour, 7,50 €. De camping waar ik naar toe wil is vlakbij dus ik heb wel even tijd om wat te eten. Het zal wel niet veel zijn voor die prijs. Maar dat valt mee. Ik krijg stokbrood met kruidenboter, een heerlijke boeren omelet, een bak salade, en een heerlijke coupe ijs. Dat alles met 2 biertjes voor 11 €!.  Het heeft me fantastisch gesmaakt en het doet je goed na zo’n zware dag.

vrachtschip uit Werkendam
vrachtschip uit Werkendam

De camping in Wasserbillig staat mij niet aan, te veel seizoenarbeiders die hier overnachten. Ik fiets door naar Born, deze camping ziet er beter uit. Ik mag i.p.v. kamperen voor dezelfde prijs de gastenkamer gebruiken (7,50 €). Dat laat ik mij geen 2 keer zeggen. Ik drink nog een biertje en ga lekker slapen.

De Eifel
’s Morgens weer vroeg op de fiets. Ik fiets weer lekker horizontaal langs de Sûre en de Our. Wat is Luxemburg toch een fijn fietsland. Ik kom in het nu nog rustige toeristische Echternach. Hier drink ik een lekkere bak koffie met taart in een Konditorei. Weer verder kom ik in het mooie Vianden. Hier lunch ik bij een Nederlandse Cafetaria. Lekker frietjes met gebakken vis en een colaatje. Ik verwen mezelf maar een beetje.

Vianden
Vianden

Later trek ik de Eifel in en verlaat ik de rivierdalen, er moet weer serieus geklommen worden naar een hoogte van meer dan 600m, het hoogste punt in deze omgeving. Vooral bij Dasburg gaat het stijl omhoog. Later die middag verdwaal ik voor de 2e keer tijdens deze trip. Ik rij zeker 10 km en 1 1/2 uur om. Wel fiets ik hierdoor door een mooi stil en verlaten gedeelte. Op zulke momenten zit je altijd tussen  enerzijds het gevoel van: ‘wat is het mooi hier’ en anderzijds het gevoel dat de tijd weg tikt en de onzekerheid dat je niet precies weet waar je op dat moment op de kaart zit. Ik vind de juiste weg en kom laat in Schönberg (B) aan (110 km). Ik kan terecht in een Zimmer Frei bij aardige Duits sprekende mensen. Deze streek, het zgn. Ostkanton, is Duitstalig. Van de eigenaar krijg ik 2 biertjes. Als ik vraag wat ik voor die biertjes moet betalen zegt de man: ‘Kwats, ist vom Hause.’ De biertjes smaken lekker. Ik heb weer een TV en kan lekker even chillen. Morgen zal ik proberen Limburg te halen.

bij Dasburg gaat het weer flink omhoog
bij Dasburg gaat het weer flink omhoog

Verse forel
Vertrokken uit Schönberg met de bedoeling om vandaag in Epen – Zuid Limburg aan te komen. Eerst maar even een bakker of een supermarkt vinden voor wat brood. Bij het pension serveerden ze geen ontbijt. Een paar dorpjes verder vind ik een supermarkt, gelijk wat meer ingeslagen dan alleen brood. Tussen de middag kom ik in de hoge Venen (een van de grootste aaneengesloten natuurgebieden van West-Europa). Hier is het fantastisch, prachtige natuur en autovrij. Ik krijg nu een gedeelte van ongeveer 30 km met alleen maar fietspaden. Ook hier wil ik nog eens terug komen. Vlak voor mijn fiets steekt een ree over, de eerste van deze hele fietstocht! Lekker weer, veel zon, maar niet heel warm. Ik moet weer veel hoogtemeters nemen, hoogste punt 640 m. Bij de Nederlandse grens rijd ik verkeerd, ik kan de weg naar Epen niet vinden.

Haute Fagnes
Haute Fagnes

Ik kom in Teuven terecht. Het is al laat, 20.00 uur. Ik kan kiezen tussen kamperen bij Epen (nog 6 km omhoog fietsen) of overnachten bij Kings Head Inn. Dat laatste besluit ik te doen, ik ben bekaf van het weer de hele dag op- en neer fietsen (110km). De gastvrouw wijst mij een kamer, heel luxe met een badkamer, ik laat me weer eens verwennen. Als ik vraag of ik nog wat kan eten vertelt de gastvrouw mij dat ze alleen nog verse forel heeft. Nou dat lijkt mij geen probleem. Met een la Shouffe smaakt het goddelijk na zo’n dag. Hier is weer een lieve hond, een witte retriever. Dit type hond blijft mij vergezellen tijdens deze trip. Het zijn enorm lieve goedzakken. Deze heeft een boerenzakdoek om en ligt heerlijk te luieren op de houten restaurantvloer. Na het heerlijke eten ga ik naar mijn kamer. Nog even TV kijken, douchen en bellen met Ellen. Dit doe ik dagelijks, zij heeft er nu zo langzamerhand wel een beetje moeite mee. Zeker als er af en toe thuis iets voorvalt. Zij heeft er de afgelopen 2 weken alleen voor gestaan. Ik verlang intussen ook naar huis en naar Ellen en mijn

zuurbrood
zuurbrood?

kinderen en Timmy onze trouwe viervoeter. O ja, en naar onze 4 katten. Nu lekker slapen, morgen wil ik de vertrouwde LF 3 nemen, Maastricht-Zwollle.

Haute Fagnes 2
Haute Fagnes

Weer in Nederland
Lekker geslapen in Teuven en na een heerlijk ontbijt in Engelse sfeer met mooie Engelse muziek vertrek ik richting Epen. Het is heerlijk weer, ik kan lekker in mijn shirt fietsen. Het is ongelofelijk hoe de natuur de afgelopen weken is uitgelopen. Alles wordt mooi groen en de vruchtbomen staan in bloei. Hier wordt het fietsen weer zeer pittig. Het kost me toch wel wat inspanning om het Zuid-Limburgse heuvellandschap uit te fietsen richting Maastricht. Dit zuidelijke deel is wel bijzonder mooi, vergeleken met het gemiddelde landschap in Nederland doet dit heel buitenlands aan. Ik fiets door het mooie Geuldal naar Maastricht. Via knooppunten routes weet ik de stad te mijden en zoek ik ten noorden van Maastricht de Maas (eerst langs het Julianakanaal) weer op om de alom vertrouwde LF3 richting Zwolle te nemen. Dit voelt als bijna weer thuis. Via het mooie Maaslandschap kom in Swalmen aan en overnacht ik op dezelfde camping als op de heenreis: Aan de grens. De boerin begroet mij met: ‘hee zijt gij weer terug?’ Tentje opgezet en lekker geslapen. Afstand vandaag: 105 km.

Het Geuldal
Het Geuldal

Een lange fietsdag
Om 9.00 uur zit ik al weer bepakt en bezakt op de fiets. Ik snij hier en daar wat stukjes af om de route wat in te korten. De LF3 volgt letterlijk de Maas en de IJssel en is daardoor niet de kortste route. Ik krijg nu toch wel heel veel zin om snel naar huis te gaan. In Kessel drink ik een kop koffie bij een café. Via pontjes hop ik weer de Maas over. De pontjes zijn een leuke afwisseling en de vermoeide spieren kunnen dan even tot rust komen. Het is nog redelijk afzien om het einddoel een camping in Rozendaal voor vandaag te halen.

Hollands dijkje
Hollands dijkje

Via Gennep, Nijmegen en Arnhem kom ik op de camping aan. De omgeving tussen Arnhem en Rozendaal is weer redelijk pittig qua heuvels. Ik overnacht op dit mooie natuurkampeerterrein midden in de bossen, heerlijk stil. Morgen dus echt naar huis via de Veluwe. Ellen fietst me tegemoet en we zullen elkaar in Hattem ongeveer weerzien.Ik heb echt heel veel zin om weer thuis te zijn. Vandaag trouwens fantastisch weer gehad, hele dag in mijn shirt gefietst! Afstand 139 km.

de volgende ochtend klaar voor vertrek vanaf de camping in Rozendaal
de volgende ochtend: klaar voor vertrek vanaf de camping in Rozendaal

Weer thuis
Vandaag wil ik zo snel mogelijk naar huis. In eerste instantie wil ik via de nieuwe knooppuntenroutes naar Zwolle fietsen maar de fietspaden zijn zo slecht dat ik er bijna chagrijnig van word. Dat zal me toch niet gebeuren op mijn laatste fietsdag! Ik fiets door het prachtige Nationaal Park Veluwezoom. Hier is het weer even afzien, het lijkt wel de

Nationaal Park Veluezoom
Nationaal Park Veluezoom

toch weer klimmen (Posbank)
toch weer klimmen (Posbank)

Ardennen. Al snel fiets ik de bossen uit ten zuiden van Apeldoorn en kies voor de fietspaden langs de hoofdwegen. Wel een beetje saai maar het schiet in ieder geval mooi op. Bij Apeldoorn gaat het via Vaassen, Epe, Heerde, Wapenveld en Hattem richting huis. Zo bij het naderen van de eindbestemming word ik een beetje melancholiek, bijna thuis, heerlijk, maar het avontuur houdt dan op. Ik ben gewend geraakt aan het onderweg zijn, het onbekende tegemoet. Maar ja, aan alles komt een eind, ook aan deze reis. In Hattem wordt ik opgevangen door Ellen en Wouter. Een heerlijk weerzien. Ik ben er, ik heb het gehaald. Gezamenlijk fietsen we naar huis …

Ik nader Zwolle
Ik nader Zwolle

Slot
Terwijl ik dit schrijf ben ik al weer een week thuis en al weer bijna aan een nieuwe reis toe (grapje). Er op terugkijkend is mijn reis een geweldige ervaring geweest. Bij de start was het even wennen, ik vond het toch wel moeilijk om ‘thuis’ achter te laten, maar na een aantal dagen was het eigenlijk wel fijn om eens helemaal op mezelf te zijn en alles zelf te bepalen, zoals wanneer stop ik, in welk tempo fiets ik, wanneer ga ik eten enz. Ik kan iedereen aanraden om de landen en de gebieden fietsend te ervaren. Ik hoorde en zag de hele dag vogels, waterstroompjes vergezeld van het zoemende geluid van mijn fietsbanden. De gebieden waar ik doorheen trok waren heel afwisselend en ik zag voortdurend wel iets. Of het nu dorpjes waren of een mooi landhuis of een kasteel, ik reed eigenlijk de hele dag door een ansichtkaart. Het fietsen ging aanvankelijk erg goed maar het deel door de Ardennen op de heenreis vond ik erg zwaar en kreeg daarbij wat lichte blessures. Af en toe heb ik er wel helemaal doorheen gezeten en ben ik mezelf behoorlijk tegengekomen. Maar het ‘zware’ van het klimmen en dalen ging wennen en mijn conditie verbeterde met de dag en de blessures verdwenen. Ik heb zoveel mogelijk gekampeerd, niet altijd even comfortabel maar wel het meest avontuurlijk. Een aantal keren werd nachtvorst voorspeld (-5) en een aantal keren kon ik geen geschikte camping vinden of het werd door omstandigheden te laat. Op deze momenten overnachtte ik in een Bed & Breakfast of hotelkamer. Een aantal keren kreeg ik op campings spontaan een gratis overnachting of voor dezelfde prijs een kamer aangeboden. Soms kreeg ik dan ook het gevoel dat er ‘engeltjes’ meereisden. Dit werd nog eens versterkt door de vele Maria- en Jezusbeelden die ik onderweg tegenkwam. Ik had elke dag even contact met Ellen, zei zorgde grotendeels voor het plaatsen van de reisverhalen.

Au revoir!

Materiaal en Paklijst

Fiets

 

Giant expedition 2007
Model: Expedition 3.0
Framemaat: GTS: L/56
Frame: AluxX 6061
Voorvork: Rigid alloy boxer
Shifters: Shimano Tourney / Deore
Voor derailleur: Shimano Tourney
Achterderailleur: Shimano Deore
Crankset: Truvative 28/38/48
Cassete: Shimano HG50
Rem hendels : Shimano Alivio
Remmen : Shimano V-brakes
Naven: Shimano MC-18
Velgen: Rigida Explorer aero
Banden: Schwalbe Marathon plus
Zadel: Brooks B17 pre-aged (zonder vering)
Zadelpen: Rigid
Stuur- / stuurpen: Aluminium
Pedalen: LU 994
Balhoofdstel: Integrated
Interne kabelgeleiding: Ja
Dianmond Shield: Ja
Verlichting: Op batterijen
Slot: Type slot geïntegreerde kabel, chip in slot
Verstelbaarheid stuurpen: Tool
Kleur: Mat zwart
Fietscomputer: Sigma BC506
Bel: Met compass
Fietspomp: Zefal minipomp
Gewicht +/- Kg: 16.9 Kg
Bepakking

 

 
Fietstassen (Ortlieb) Back roller classic (40l) 2 x

Front roller classic (25l) 2 x

Ultimate 5 Plus Medium classic voortas (7l)

Slapen Tent: Coleman Cobra
  Grondzeil (zelf gemaakt)
  Slaapzak Vaude Navajo comfort line (tot 5 gr)
  Slaapmat Coleman lite mat
  Zelfopblazend kussen Perrysport
  Fleece binnenslaapzak
Kleding Craft zomerhemd korte mouw
  Craft winterhemd lange mouw
  2 onderbroeken
  2 paar fietssokken, 1 paar gewone sokken
  2 fietsonderbroeken met zeem
  fietsbroek lang (Lidl)
  outdoor afritsbroek, 1 korte broek
  2 T-shirts
  fleece vest, 1 dunne fleece
  katoenen hemd zonder mouwen
  waterafstotend winddicht jack (Lidl)
  2 fietsshirts korte mouw (Lidl)
  handschoenen (Fasttrack)
  Fleece muts
  Regenbroek, regenjas, waterdichte overschoenen (ANWB)
  Fietsschoenen (Lidl)
  Sportsandalen
  Dagrugzakje (ANWB)
Koken/eten Trangia mini stove (set=brander + pan 1l)
  Coleman fuelbottle 0,5l + 1l spiritus
  alu windschempje
  Mok, bord, bestek, fles- en blikopenener
  Afwasborstel, afwasmiddel
  2 x bidon 1l, 1 x bidon 1,5 l (petfles+houder)
  Lucifers, aansteker
  Eten voor 3 dagen, blikjes vis, zakjes pasta e.d.
  Flesje olijfolie, potje zout
  Multivitamine, vitamine C 1000mg
  Koffie
Diversen Hoofdlamp Petzel micro
  Fietsbril+reserve glazen (Shimano)
  Compas (Recta)
  Buitensporthorloge met hoogte-, baro-, temperatuurmeter (Origo)
  Zitmatje
  Wereldontvanger (Ranex)
  EHBO kit
  Toilettas (Nomad)
  Purol, tandpasta, tandenborstel, kam
  Scheermesjes + houder, scheerzeep (Kruidvat 75ml), Flesje douchezeep, flesje shampoo,
  Reishanddoek, washand,
  2 snelbinders los, batterijen, naaigarnituur,
  1 mini staalkabel + slotjes (voor fietstassen)
  Papieren zakdoekjes, bagage netje.
Kaarten/boeken Noordzuidroute LF3
  Groene route naar de middellandse zee
  Onbegrensd fietsen van Maastricht naar Rome deel 1
  Het groene boekje + kampeerkaart
  Frans voor op reis
  Michelinkaarten
Reisbescheiden Portemonnee, Paspoort, bankpas, contant geld
  Reisverzekering, verzekeringspas
  GSM, Lijstje met tel. nummers, adressen
Gereedschap Set inbussleutels mt 2,3,4,5,6,7
  Steek-,ringsleutels 8,9,10,11,12,13,14
  Kruis-, gewone schroevendraaiers
  Multitool (Nicholson)
  Kettingsponds, spakenspanner
  Tandenborstel + afwasmiddel (ketting schoonmaken
Reserve onderdelen Opvouw buitenband 42-622/700x40C (Swalbe Maraton superieur)
  Binnenband 14/47-622/630 (Vittoria)
  Ketting HG50 114 links (7/8S) (Shimano)
  Boutjes, moertjes
Verdeling baggage RA: slapen: matje, slaapzak, binnen slaapzak, kussen (7,37 kg)
  LA: gereedschap, reserve materiaal, kleren (3,00 kg)
  RV: keuken: brander, brandstof, windscherm, bord, mok, bestek, eten (1,87 kg)
  LV: EHBO, toilettas, dagrugzak, boeken, kaarten, eten (2,025 kg)
  Stuurtas: kompas, bril, hoofdlamp, zitlap, batterijen, radio, portemonnee, fototoestel (1,66 kg)
  Op achterbagagedrager: tent+bagagenet (eten, jas)
   
  Totaal gewicht fiets + bepakking: 42,5 kg

Etappe overzicht

Datum Bestemming (NL) Afstand Totaal
13-04-2008 Groesbeek (NL) 155 155
14-04 Swalmen (NL) 117 272
15-04 Withuis (NL) 90 362
16-04 Bierleux –Haut (B) 97 459
17-04 Schleif (Lux) 70 529
18-04 Bourscheid sure Sûre (Lux) 33 562
19-04 Alzingen (Lux) 63 625
20-04 Chateau Salins (F) 130 755
21-04 St. Hubert (F) 82 837
22-04 Born sur Sûre (Lux) 105 942
23-04 Schönberg (B) 109 1051
24-04 Teuven (B) 95 1146
25-04 Swalmen (NL) 106 1252
26-04 Rozendaal (NL) 139 1391
27-04 Zwolle (NL) 75 1466

Video deel 1:

ARVE Error: id and provider shortcodes attributes are mandatory for old shortcodes. It is recommended to switch to new shortcodes that need only url

Video deel 2:

ARVE Error: id and provider shortcodes attributes are mandatory for old shortcodes. It is recommended to switch to new shortcodes that need only url


[1] sommige fietsers geven hun fiets een naam

[2] Later kom ik er achter dat je met heel weinig, dus ook met een vaatdoekje, je zelf prima kan redden